+ نوشته شده در سه شنبه نهم خرداد ۱۳۹۶ ساعت 8:50 توسط حامد دانشور
|
حامد دانشور متولد شهرستان لنگرود از کودکی عاشق صدای ویولن استرادیواریوس همون صدای زنگ یا خش معروف (مغزمو جلا می ده) ولی نشد، نشد ... تا اینکه پدر یه روز با سنتور مشقی اومد خونه. اون زمان 15 سالم بود. که اون ساز 2 ماه هم نتونست دووم بیاره ردش کردیم رفت یه ساز مشقی دیگه اما بهتر خرید ساز مرحوم استاد محمدی معروف به افغانی که از شاگردان استاد سالاری بود. خواهران دوقلو 6، 7 سالی پیش استاد صابر غلامی پور کلاس رفتند. ما هم اصول اولیه رو یاد گرفتیم و خودمون رفتیم جلو. شاید کار درستی نباشه اما شما این کارو نکنید. برید کلاس.خلاصه زندگیمون از اون موقع شد سنتور. خواب و خوراک و .... روزی 10 ساعت ساز می زدم. دیگه مغزمو باید با ستور جلا می دادم. همون صدای استرادیواریوسی اما در سنتور. باید بهش می رسیدم. زندگیمو گذاشتم رو صدای سنتور. به خاطرش رفتم رشته مهندسی برق و خوشبختانه در مقطع کارشناسی ارشد مهندسی برق دانشگاه صنعتی شریف فارغ التحصیل شدم. این علم رو می باید در ساخت ساز به کار می گرفتم. دیگه وقتش بود. با چندین سازنده وارد مشورت شدم تا رسیدم به جناب استاد فلاح شمسی. او هم خیلی کار کرده بود. خلاصه با هم هماهنگ شدیم و صداهای مختلفی رو از دل سنتور کشیدیم بیرون که بتونه سلیقه های مختلفی رو ارضاء کنه. ایده های مختلفی هم اجرا و پیاده سازی شد.
حامد دانشور